Twitter LinkedIn
No javascript...

Het ontstoren van vaccinaties


Het ontstoren van vaccinaties
 

Wat doet een vaccinatie met de gevaccineerde?

Een alsmaar uitdijend Rijksvaccinatieprogramma (RVP) zou onze kinderen moeten beschermen tegen de gevaren van steeds meer ziekten. Maar worden onze kinderen wel gezonder van deze wijze van ziektepreventie? Is het sterk uitgegroeide RVP zelf niet mede debet aan de talloze klachten waarmee de kinderen van nu zich in onze praktijken melden? Over-vaccineren we onze kinderen niet?

Voorkomen is beter dan genezen zegt men, maar voorkomen is niet per se gelijk aan het elimineren van ziekten. Door eliminatie van ziektekiemen op welke wijze ook, ontstaat na verloop van tijd een nieuw ecologisch evenwicht dat niet noodzakelijk beter is dan het voorgaande. Een duidelijk voorbeeld hiervan zien we rond de pneumokokkenvaccinatie, waarbij vaccinonderzoekers zelf al opmerken: ‘ware het niet beter de pneumokok als vriend en niet zozeer als vijand te beschouwen’. Door wegvaccineren van bepaalde serotypen pneumokok ontstaat ruimte voor varianten die mogelijk veel agressiever zijn en die bovendien resistent zijn tegen de gebruikelijke antibiotica.

In de huidige maatschappij zijn veel zaken bespreekbaar geworden die dat voorheen niet waren. Een discussie over vaccinaties gaat echter helaas nog te vaak met veel spanningen en heftigheid gepaard. Het kan zelfs vriendschappen, relaties en familiebanden zwaar op de proef stellen, tot dramatische scheuringen aan toe. Mensen hebben er soms sterke opinies over, die kunnen zijn ingegeven door onwetendheid en jarenlange ‘voorlichting’ vanuit de overheid. Maar ook tegenstanders van vaccineren kunnen dogmatisch uit de hoek komen en daarbij de ruimte van degene die er nog niet over uit is danig beknotten.

Ouders hebben vaak onvoldoende besef van het feit dat vaccineren mag, maar niet verplicht is in Nederland. Ook realiseren ze zich niet dat ze zelf verantwoordelijk zijn voor hun vaccinatiekeuzes en dat de overheid geen maatwerk levert voor hun kind.

Lees het gehele artikel vanaf pagina 17 in het VNGK 1/12